|
Gehooronderzoek is op iedere leeftijd mogelijk.
Het standaard gehooronderzoek bestaat uit het afnemen van een toon- en spraakaudiogram. Bij toonaudiometrie worden geluiden via een hoofdtelefoon of beengeleider op verschillende sterktes en toonhoogtes aangeboden, waarbij nauwkeurig wordt genoteerd wat het zachtste geluid is dat nog juist gehoord wordt. Dit geeft niet alleen een goed beeld van de gehoorscherpte maar ook van de aard van de eventuele slechthorendheid. Bij spraakaudiometrie wordt bekeken hoe goed de onderzochte persoon gesproken taal (woorden en/of zinnen) op verschillende sterktes kan verstaan.
Heel jonge kinderen krijgen de geluiden via luidsprekers te horen of er wordt gebruik gemaakt van geluidgevende materialen. De reacties van het kind op deze geluiden zijn een maat voor de gehoorscherpte.
Een ander onderzoek dat vaak gedaan wordt is tympanometrie. Hierbij wordt de beweeglijkheid van het trommelvlies (tympanum) gemeten. Dit gebeurt door een klein dopje in de gehoorgang te doen, waarin een klein luidsprekertje en een microfoontje zijn gemonteerd. Er wordt een geluid naar het trommelvlies gezonden en de hoeveelheid teruggekaatst geluid is een maat voor de beweeglijkheid van het trommelvlies. Met name bij kinderen is dit onderzoek zeer behulpzaam om vast te stellen of er sprake is van vocht achter het trommelvlies ("glue ear"), waardoor het gehoor vermindert.
Zie verder de pagina aanvullend gehooronderzoek.
|
